Olaf Stapledon, bilimkurgu dünyasının büyük saygı duyduğu ama nedense o dünya haricinde çok az tanınan bir yazardır. 2014’de Bilimkurgu ve Fantezi Onur Listesi’ne alınan Stapledon, Arthur C. Clark’tan Stanislaw Lem’e pek çok bilimkurgu ustasını etkilemiş bir öncüdür.

Bireysel akılların bileşkesi bir Üstün Akıl yaratılır ama o bile evrenin gizemini çözemez. İşte tam Stapledon’a has bir durum. Son ve İlk İnsanlar, Stapledon’un dünyasına ilişkin benzeri anahtarları bulabileceğiniz bir ilk roman. Topluluk ülküsü ve insan varoluşuna anlam kazandıran ruhsal yaşantıyı milyonlarca yıl boyunca takip eden Stapledon, sizi düşünsel bir meditasyona sokacaktır.

Sanatın, bir yapma, yaratma, gerçekleştirme faaliyeti olması onun hem soyut hem de somutluğunun tek bir elde sanatçının yaratıcılığında toplanmasıdır. Soyut sanat özü itibariyle yaşamda fark edilmemiş anların dalgınlığın kırılması, açık bir duyuş ve düşünüşle yaşamın ve sanatın yaratıcı atılımına kapılmanın ve sanatçının yaratımdaki gizeminin açığa çıkmasının önemli bir aracıdır. Bir bakıma hissedişlerin duygulanımlara, duygulanımların düşüncelere doğru dönüşümünün gerçekleşmesidir.

Bu kitap Modern ve Postmodern dönemlerde soyut sanatın gelişimine, soyutun ve soyutlanmanın kelime kökeninden başlayarak felsefi düşüncenin önderliğinde, çeşitli felsefe ve sanat akımları aracılığıyla bir yol gösterme çabasıdır. Soyut sanat için bir şeyin tamamlanması onun sonlanması ve ölümüdür. İşte bu nedenle bu kitap, tamamlanmamışlığın, yaşamın, soyutluğun, felsefenin ve sanatın ürünüdür